Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Romeo i Julia - treść lektury

Akt pierwszy

Prolog

    Dwa wielkie domy w uroczej Weronie,
    Równie słynące z bogactwa i chwały,
    Co dzień odwieczną zawiść odnawiały,
    Obywatelską krwią broczyły dłonie.
    Lecz gdy nienawiść pierś ojców pożera,
    Fatalna miłość dzieci ich jednoczy
    I krwawa wojna, co z wieków się toczy,
    W cichym ich grobie na wieki umiera.
    Miłość, kochanków śmiercią naznaczona,
    Wściekłość rodziców i wojna szalona,
    Zerwana późno nad mogiłą dzieci,
    Przed waszym okiem na scenie przeleci.
    Jeśli nas słuchać będziecie łaskawi,
    Błędy obrazu chęć nasza naprawi.

Scena pierwsza

Plac publiczny. Wchodzą SAMSON i GRZEGORZ uzbrojeni w tarcze i miecze

SAMSON
    Dalipan, Grzegorzu, nie będziem darli pierza.

GRZEGORZ
    Ma się rozumieć, bobyśmy byli zdziercami.

SAMSON
    Ale będziemy darli koty, jak z nami zadrą.

GRZEGORZ
    Kto zechce zadrzeć z nami, będzie musiał zadrżeć.

SAMSON
    Mam zwyczaj drapać zaraz, jak mię kto rozrucha.

GRZEGORZ
    Tak, ale nie zaraz zwykłeś się dać rozruchać.

SAMSON
    Te psy z domu Montekich rozruchać mię mogą bardzo łatwo.

GRZEGORZ
    Rozruchać się tyle znaczy, co ruszyć się z miejsca; być walecznym, jest to stać nieporuszenie: pojmuję więc, że skutkiem rozruchania się twego będzie — drapnięcie.

SAMSON
    Te psy z domu Montekich rozruchać mię mogą tylko do stania na miejscu. Będę jak mur dla każdego mężczyzny i dla każdej kobiety z tego domu.

GRZEGORZ
    To właśnie pokazuje twoją słabą stronę; mur dla nikogo niestraszny i tylko słabi go się trzymają.

SAMSON
    Prawda, dlatego to kobiety, jako najsłabsze, tulą się zawsze do muru. Ja też odtrącę od muru ludzi Montekich, a kobiety Montekich przyprę do muru.

GRZEGORZ
    Spór jest tylko między naszymi panami i między nami, ich ludźmi.

SAMSON
    Mniejsza mi o to; będę nieubłagany. Pobiwszy ludzi, wywrę wściekłość na